NGO i technologia: 10 powszechnych ICT4D mitów

4903699

Share This Post

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Szanse i zagrożenia płynące ze stosowania technologii w organizacjach pozarządowych

Technologia z każdym dniem zmienia świat wokół nas i w zdecydowanej większości przypadków jest to zmiana na lepsze. Pionierami, którzy nauczyli się wykorzystywać zdobycze nowoczesnej nauki w służbie społeczeństwu zostały organizacje pozarządowe. Nikt tak jak one nie wie, jak cenny jest czas, szczególnie w sytuacjach kryzysowych. Dzięki technologii pomoc dociera obecnie znacznie szybciej, zaś przejście od planowania do realizacji poszczególnych projektów nigdy nie było tak sprawne. Działania stały się także niesamowicie precyzyjnie, wymierzone w konkretne cele.

Jednak wraz z pojawianiem się kolejnych zdobyczy techniki, zaczęło wokół nich narastać sporo mitów i błędnych przekonań. To zjawisko dotyczy także środowiska organizacji pozarządowych. W czerwcu 2010 roku, w czasie Letniej Szkoły Informatycznej dla Rozwoju Społecznego, Kentaro Toyama, współtwórca Microsoft Research India, wygłosił niezwykle ciekawy wykład. Wymienił w nim 10 mitów ICT4D (Information and Communication Technologies for Development)  – czyli sposobów wykorzystywania technologii w służbie rozwoju przede wszystkim najbiedniejszych rejonów na świecie. Wiele z tych mitów funkcjonuje jednak także i w naszym kraju. Dlatego zdecydowanie warto się z nimi zapoznać. Może wtedy i my zaczniemy podchodzić do najróżniejszych rozwiązań technologicznych z odpowiednim dystansem. A dzięki temu będziemy mogli zmienić się na lepsze i działać z jeszcze większą skutecznością.

Technologiczne mity NGO

Mit pierwszy: Technologia X zmieni świat

Takie zdanie było wielokrotnie powtarzane w dziejach historii. Jednak mimo upływu lat i mimo coraz to nowych technologii, świat wciąż jest taki sam. Ani radio, ani komputery czy telewizja nie naprawiły świata w pełni, ponieważ zawsze zostają elementy życia, które można ulepszyć i ludzie, którym można pomóc. Dziś ciężar ulepszania świata i rozwiązywania wszystkich jego problemów ma spoczywać na telefonach komórkowych. Jednak w wielu rejonach i  społecznościach komórki nadal bywają rzadkością. A nawet jeśli są obecne  – niekoniecznie są wykorzystywane do poprawy jakości życia.

Mit drugi: Biedni nie mają alternatywy

Choć we współczesnym świecie może się to wydać szokujące, ale technologia nie jest jedynym źródłem informacji. Istnieje wiele alternatyw dla googlowania czegoś na ekranie smartfona, w szczególności w biedniejszych społeczeństwach, które wytworzyły swoje własne siatki informacyjne, które na dodatek są darmowe. Dla nich łatwiej (i taniej) jest się np. pojechać na rowerze do specjalisty z sąsiedniej wioski, niż zainwestować dużą sumę pieniędzy w nowoczesny telefon.

Mit trzeci: Moc potrzeby jest silniejsza niż moc pragnienia

Zdrowie, edukacja czy też okazja do dodatkowego zarobku nie zawsze będą stanowić priorytetowy wydatek dla biedniejszych osób. Są ludzie, którzy wolą wydać swoje ograniczone fundusze na rozrywkę lub np. na uroczysty ślub córki, niż na to, co z zewnątrz wydaje się nam bardziej palącą potrzebą. Potrzeby są naprawdę mocno subiektywne i bardzo się różnią w poszczególnych kulturach czy społecznościach.

Mit czwarty: Potrzeby możemy zmienić w model biznesowy

Biedne społeczności oznaczają większe ryzyko. Są one również trudniejszymi odbiorcami. Często też podstawowe potrzeby, jak chociażby służba zdrowia, są dla nich darmowe (lub też oczekują, że takie będą). Nie możemy na nich próbować wdrożyć pomocy poprzez modele biznesowe, gdyż ich rzeczywistość rządzi się zupełnie innymi prawami ekonomii.

Mit piąty: Jeśli to zbudujesz, oni przyjdą

Ludzie nie zawsze będą robili to, co jest dla nich najlepsze. Nasza natura działa zupełnie inaczej. Kentaro Toyama podaje tutaj chociażby przykład palenia papierosów  – każdy palacz wie, że to mu szkodzi, jednak mimo to wciąż oddaje się swojemu nałogowi. Podobnie bywa z dobroczynnością. Mimo tego, iż niektóre usługi dla społeczeństwa są zarówno powszechnie dostępne, jak i darmowe, wciąż wiele osób z nich nie skorzysta. Z najróżniejszych przyczyn.

Mit szósty: Technologia odwraca zasadę “bogaci stają się jeszcze bogatsi”

Jak na to wskazują statystyki dzieje się wręcz przeciwnie: z powodu technologii nierówności społeczne i ekonomiczne raczej narastają, niż ulegają zmniejszeniu. Aby to odwrócić potrzebna jest solidna praca u podstaw. Sprzęt komputerowy sam w sobie nigdy tego nie zrobi.

Mit siódmy: Technologia umożliwia przeskakiwanie poprzez bariery socjoekonomiczne

Ludzie uczą się nowych umiejętności w dość powolny sposób. Podarowanie im technologii samo w sobie nie sprawi, że ich życie stanie się lepsze. Cytując Kentaro Toyamę: “Posiadanie bieżni nie sprawi iż staniesz się sprawny”. Dlatego tak istotna jest tu rola m.in. edukacji.

Mit ósmy: Sprzęt i oprogramowanie to jednorazowy wydatek

Słynny na świecie program “komputera dla dzieci za 100 dolarów” nigdy tak naprawdę nie zamknął się w tej sumie. Przez 5 lat jego funkcjonowania koszt wzrósł średnio do około 250 dolarów  – prąd, usterki, serwis, jak i też kurs użytkowania sprzętu wymagają sporych nakładów finansowych.

Mit dziewiąty: Automatyzacja jest tańsza i lepsza

Tyczy się to przede wszystkim rejonów, gdzie praca fizyczna jest tania, a dostęp do edukacji utrudniony.  W takich środowiskach koszty automatyzacji często znacznie przewyższają koszty zatrudnienia lokalnych mieszkańców do wykonania danej pracy, a różnorakie bariery związane z wprowadzeniem takich technologii stają się nie do przeskoczenia.

Mit dziesiąty: Przepływ informacji to główny hamulec rozwoju

Informacja nie jest ani jednym niedoborem we współczesnym świecie, ani też najważniejszym. Zarówno ekonomia, jak i infrastruktura mają o wiele większy wpływ na trudny rozwój najbiedniejszych rejonów świata.

Kentaro Toyama w swoim wykładzie z pewnością pokazał niezwykły, ale też bardzo zdroworozsądkowy punkt widzenia na technologię. W czasie planowania użycia technologii w swoim projekcie warto czasami wrócić do tych mitów i zastanowić się, czy może tym razem nie użyć innego podejścia. Wszyscy chcemy aby nasza pomoc była jak największa  – dlatego też warto używać technologii nie jako idei samej w sobie, ale przede wszystkim jako funkcjonalnego narzędzia, które pomaga nam osiągać nasze cele i nieść pomoc.

Dowiedz się więcej o mitach ICT4D: Myths of ICT4D.

More To Explore

Events & Conferences

75th World Health Assembly: Health for peace

The Seventy-fifth World Health Assembly has officially started! WHO members from all over the world are attending Geneva for this very special meeting, where they

Do You Want To Boost Your Business?

drop us a line and keep in touch