Technologia i edukacja – 22 sposoby na lepsze działanie

Technologia i edukacja – 22 sposoby na lepsze działanie

Technologia edukacyjna – przełamywanie barier

Nowoczesne technologie z coraz większym impetem zaczęły wchodzić w nasze życie. Wśród pedagogów coraz częściej zaczęło się pojawiać pytanie: w jaki najlepszy sposób możemy ją wykorzystać do edukacji? Na ile świat cyfrowy może odmienić sposoby w jakich uczą się ludzie? Te pytania w szczególności były ważne dla nauczycieli w najtrudniejszych sytuacjach: tych, którzy uczą dzieci w krajach zagrożonych biedą, katastrofami naturalnymi, wykluczeniem a nawet wojną.

Save the Children, jedna z największych organizacji charytatywnych w Wielkiej Brytanii, przeprowadziła badania na temat użycia technologii edukacyjnej w krajach objętych sytuacją kryzysową. W momencie kiedy jakiś obszar dotyka wojna lub katastrofa, jedną z pierwszych ofiar jest oświata. Ogrom dzieci przerywa wtedy swoją naukę. Na dodatek nakłady finansowe na szkolnictwo w skali świata od 2009 roku systematycznie zmniejszają się. Dlatego zarówno rządy, jak i organizacje pozarządowe powoli zwracają się w stronę technologii, aby spróbować rozwiązać te niesamowicie rozbudowane i wielopoziomowe zagadnienie.

Wnioski z tego badania są również istotne dla polskiej rzeczywistości. Wiele z nich przekłada się na nasze realia. Tworząc własne programy edukacyjne w wykorzystaniem technologii warto się zawsze zastanowić, co możemy robić lepiej, jak i przede wszystkim: skuteczniej.

Oto wnioski z badania Save the Children:

22 sposoby na lepsze wykorzystanie technologii w edukacji

    1. Jeśli istnieje powszechna zgoda co do pozytywnej roli technologii w edukacji, tak naprawdę nie istnieje wiele badań co do jej skuteczności. Samo oprogramowanie często jest tworzone w ignorancji odnośnie jakichkolwiek dowodów na jego działanie.
    1. Dostarczenie sprzętu wcale nie sprawia, iż wyniki w nauce stają się lepsze. Aby wzmocnić edukację w krajach rozwijających się potrzeba więcej wysiłku, niż jedynie zakup komputerów lub laptopów
    1. Technologia edukacyjna musi być od samego początku tworzona z regułami pedagogiki – takimi jak nauka, zaangażowanie i materiał, który odwołuje się do poprzednich lekcji. Niesamowicie ważne jest utrwalanie wiedzy, a nie tylko ciągłe dostarczanie nowych informacji.
    1. Technologia edukacyjna musi być w pełni zgodna z programem nauczania. Jeśli oprogramowanie idzie swoją drogą, jego treść może nie być istotna dla dzieci. Sprawi to także, iż nauczyciele będą mieli o wiele więcej pracy niż normalnie.
    1. Technologia powinna się ciągle dostosowywać do poziomu wiedzy uczniów. Materiały edukacyjne muszą sprawiać, aby dzieci się rozwijały i wciąż otrzymywały nowe wyzwania. Powinny one także móc się uczyć na swoich błędach.
    1. Ustrukturyzowane, właściwe i dostosowane do sytuacji oprogramowanie może być niesamowicie użyteczne w klasie. Technologia edukacyjna wspomaga nauczycieli, daje im więcej swobody i pozwala im na większą interakcję ze swoimi uczniami.
    1. Przykłady w lekcjach muszą się odnosić do sytuacji z którymi stykają się dzieci. Jeśli uczeń czuje iż przykłady nie mają nic wspólnego z jego życiem, traci zainteresowanie i niczego się nie nauczy. Materiały edukacyjne niestety nie mogą być w pełni uniwersalne dla każdego regionu.
    1. Materiały edukacyjne które odnoszą się do sytuacji życiowej uczniów, mogą zostać użyte przez rodziców i bardziej zaangażować ich w naukę dzieci. Szczególnie jest to istotne w krajach w sytuacjach kryzysowych czy wojennych, gdzie rola rodziny w kształceniu jest kluczowa.
    1. Uczniowie bardzo szybko uczą się używać technologii. Nawet pozostawione same sobie, dzieci błyskawicznie poznają większość zastosowań podarowanego im sprzętu.
    1. Rola nauczycieli i rodziców jest niezwykle istotna jeśli chodzi o ustrukturyzowanie używania technologii i jej roli edukacyjnej. Wielokrotna, emocjonalna pomoc ze strony dorosłych jest kluczowa, aby nauka wyciągnięta z programów komputerowych była umiejscowiona w odpowiednim kontekście, nie wprowadzając dzieci w błędny tok myślenia.
    1. Technologia edukacyjna musi być dodatkiem do nauczania, a nie jego zamiennikiem. Jak wskazują na to badania, użycie technologii w nauczaniu sprawia, iż staje się ono o wiele bardziej skuteczniejsze. Jednak kiedy tradycyjne lekcje są zastępowane przez samo oprogramowanie, okazuje się, że przekazuje one bardzo małą ilość wiedzy.
    1. JAK jest używania technologia edukacyjna jest o wiele istotniejsze od tego KTÓRA z technologii jest zastosowana. Uwaga poświęcona ze strony nauczycieli jest w procesie nauczania najważniejsza. To oni sprawiają, iż dodatek w postaci technologii tak naprawdę rozwija skrzydła i daje dzieciom lepsze i ciekawsze lekcje, z większą ilością interakcji na linii pedagog-uczeń.
    1. Nie możemy zmienić środowiska nauczania tylko po to, aby wprowadzić nowe narzędzie. To technologia musi się dostosować do klasy i tym samym ją wzbogacić.  Nigdy zaś nie powinno to działać w odwrotnym kierunku – sprawia to, iż uczniowie na nowo muszą poznawać swoje środowisko nauki.
    1. Opinie i perspektywa nauczycieli mają ogromne znaczenie jeśli chodzi o efektywne zastosowanie technologii edukacyjnej. Nastawienie pedagogów ma większą rolę co do efektywnego używania technologii w nauczaniu niż inne bariery, takie jak czas, czy wyszkolenie nauczycieli.
    1. Pedagodzy muszą przechodzić regularne szkolenia, aby móc w pełni wykorzystywać dostępną im technologię. Są to relatywnie nowe narzędzia, dlatego też nauczyciele powinni się z nimi czuć pewnie i komfortowo, zanim jeszcze zaczną ich używać w pracy z uczniami.
    1. Słabe wyszkolenie nauczycieli prowadzi do słabych rezultatów. Co więcej wysoki poziom wiedzy technologicznej pedagogów powinien być wciąż podtrzymywany. Ciągły rozwój wiedzy nauczycieli koreluje z sukcesami użycia technologii w edukacji.
    1. Odbiór technologii przez rodziców jest istotny dla nauczania. Wpływ rodziny na kształcenie ucznia jest niesamowity. Jeśli będą oni wspierać technologię w nauce swoich dzieci, będzie ona również bardziej skuteczna w swoim działaniu. Rodzice powinni nie pokazywać swoich wątpliwości czy obaw wobec np. komputerów, a wręcz przeciwnie – promować pozytywne nastawienie zarówno do sprzętu, jak i oprogramowania.
    1. Historia i kontekst społeczny kraju w którym wprowadzana jest technologia edukacyjna wpłyną na jej używanie. Kultura kraju albo nawet lokalnej społeczności może zmienić bardzo dużo – zarówno na korzyść nauki, jak i na jej szkodę.
    1. Technologia edukacyjna może, ale nie musi, reprezentować najlepszą wartość za wniesione środki finansowe. Może być ona bardzo droga. Zarówno w sytuacjach kryzysowych, jak i w krajach o spokojnej sytuacji społecznej, wprowadzanie technologii edukacyjnej powinno być długofalowe i nastawione z myślą o przyszłości. Sprzęt się psuje, oprogramowanie starzeje, nauczyciele wymagają nowych kursów i szkoleń. Tylko ciągłe wspieranie całego programu ma sens, inaczej technologia staje się tylko obciążeniem dla lokalnej społeczności.
    1. Infrastruktura jest główną barierą dla wdrożenia technologii edukacyjnych. Będzie się ona różniła w poszczególnych regionach oraz krajach. Tylko pełne zrozumienie jak ona funkcjonuje przed wdrożeniem programu sprawi iż będzie miał on sens. Inaczej zmarnuje się zarówno środki finansowe, jak i okazję do pomocy.
  1. Chłopcy i dziewczynki mają podobne wyniki, jeśli nie spotykają się z barierami dojścia do technologii. Przeszkody te mają charakter zarówno ekonomiczny, jak i kulturowy i są mocno zakorzenione w tkance społeczeństw. Budując programy technologii edukacyjnej, trzeba pamiętać o tych barierach i wziąć je pod uwagę w czasie projektowania całego systemu. Inaczej technologia edukacyjna może pomóc w pogłębianiu nierówności.

Z pełnym raportem możecie się Państwo zapoznać na tej stronie:

https://resourcecentre.savethechildren.net/node/13238/pdf/edtech-learning.pdf

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *